My wife and I decided that our kids are the right age to start exploring the world. They heard a lot of stories of daddy visiting Africa and encountering wild animals. So they decided they want to see also wild animals.
I’ve been travelling through Africa for quite some time now. As a test we went to an easy part of Africa with the kids. So we traveled in Morocco with a rented vehicle for about a week. This part of the world I know as well as my backyard. Which gave me a relaxed feeling. The kids actually enjoined it a lot! and I didn’t had to worry to much.
Last weekend we had a meeting with some friends, who also have kids of the same age as ours. 6 and 9 years.
They decided to come a long with us.
We are planning on going to the Victoria falls in Zambia. We will leave from Johannesburg because some good friends live there as well as the company I work for, Front Runner and can support us with our trip.
We will drive to the falls and back.
Why Botswana?
First of all, I’ve been there myself some years ago, so I know the country
Save to travel
Wild animals guaranteed!
It has a high level of adventure
It’s a beautiful country
When? 6th of august till 26 of August (School holiday)
So this is part 1, the decision is taken. Now we all start gathering informating about:
The country
Medical
Weather
Animals
Travel
4×4
Equipment
and more,…
I will discuss all these items in the next post.
O and if somebody has some good input about travelling with kids in Africa, please let me know.
Tags: 4x4 expedition, Adventure, Botswana, Kids, Overland
Vandaag de dag is zo gemakkelijk om met je Landrover de meest onherbergzame streken te gaan opzoeken. Het internet maakt het gemakkelijk om informatie over de bestemming te bekomen, om in contact te komen met andere 4×4 liefhebbers en reizigers. En iedereen is meer dan bereid om zijn mening en advies te geven. “Overlanding” dat vroeger alleen was weggelegd voor de expeditie experts en avonturiers is tegenwoordig toegankelijk voor de meer doorsnee familie reiziger.
Toch mag je niet vergeten dat ongeacht het feit dat de meeste streken bereikbaar zijn het noodlot snel kan toeslaan en van een leuke vakantie een nachtmerrie kan maken. Een plotselinge brand in je 4×4 omwille van een losgekomen batterij of je wagen wordt weggesleurd door de rivier die je probeert over te steken kunnen tot gevolg hebben dat je je voertuig moet achterlaten. En wat nu?
En de meeste zullen nu denken, “Dit gebeurt mij niet” of “Dit is toch wel vergezocht”. Misschien, maar Murphy denkt hier anders over. En om het risico zo klein mogelijk te houden is een goede voorbereiding belangrijk. Probeer zo veel mogelijk informatie over de streek waar je wil reizen te verzamelen. Bevolking, klimaat, eventuele gevaren, reliëf, en zo verder. Zet alles mooi in lijstjes zodat je deze net voor vertrek mooi kan afvinken.
Een tweede puntje wat belangrijk is, is de staat van je voertuig. Zorg dat je 4×4 mechanisch volledig in orde is. Vraag je garagist om alles na te kijken en te vervangen wat nodig is. Hier mag je geen kosten sparen. Dit gaat trouwens over de veiligheid van je wagen en inzittenden. Controleer ook je accessoires. Neem steeds je eigen recovery gear mee, zandplaten, een schop, compressor en een banden reparatie kit. En natuurlijk mag een goede toolbox niet ontbreken.
Bereken voor elke moeilijke passage waar je weet geen brandstof of water tegen te komen wat de nodige liters zijn die je gaat nodig hebben. Het is zeer belangrijk dat je steeds een reserve inbouwt. Je verbruik kan onverwacht om hoog gaan of je moet een onvoorziene omweg maken. Voorzie in warme streken een 6tal liter water per persoon per dag en bouw een reserve in van 2 extra dagen.
Laat steeds een bericht achter waar je naar toe bent en wanneer je verwacht daar toe te komen. Communicatie met de buitenwereld is meestal een aspect dat wordt vergeten maar tot grote paniek kan leiden als men onverwacht in problemen komt en beseft dat niemand weet waar je bent. Een gsm is meestal beperkt tot de bewoonde wereld maar desalniettemin het meest gebruikte communicatie middel. De satelliet telefoon is het communicatie middel bij uitstekt in afgelegen streken. Zelden of nooit zal je met dit toestel geen ontvangst hebben. Het is niet goedkoop maar op veiligheid staat geen prijs.Een andere minder bekende tool is de SPOT satelliet message systeem. Hiermee kan je zowel een ok bericht en positie naar vrienden sturen maar ook een echt 911 bericht naar een internationale hulpdienst.
Een laatste puntje wat ik jullie nog wil mee geven is dat als je met een groep,organisatie of gids mee gaat, je er nooit mag van uitgaan dat zij alles onder controle hebben. Neem steeds je eigen voorzorgsmaatregelen. Zo kom je nooit voor gedwongen feiten te staan en kan je genieten van deze fantastische hobby.
Tags: 4x4 expedition, Off-Road
Recentelijk haalden de zogenaamde wereldverbeteraars opnieuw de nieuwskoppen Platgestoken banden van terreinwagens,vernielde aardappelvelden, brandstichting, … het lijkt ongeloofwaardig tot je er zelf mee geconfronteerd wordt!
Enkele weken geleden kreeg ik een telefoontje van Mira, mijn vrouw. Ze was de 20km van Brussel gaan lopen om het goede doel te steunen en was nu onderweg naar huis. Aan de onrust in haar stem, vermoedde ik dat er iets niet in de haak was. Een vriend des huizes had voorgesteld om met zijn wagen, een 4×4, samen met de kinderen, zijn en mijn vrouw te gaan halen zodat ze nog even konden supporteren aan de finish. Ergens halverwege, ter hoogte van Haasrode , begon de wagen plots een vreemde geluid te maken dat gepaard ging met hevige trillingen aan het stuur. Onze vriend des huizes besloot het zekere voor het onzekere te nemen, en nam de eerstvolgende afrit. Tegelijkertijd wees een voorbijrijdende chauffeur paniekerig naar de onderkant van de wagen ter hoogte van het voorste wiel. Onze kameraad stopte de auto onmiddellijk en terwijl de kinderen in de auto bleven, namen de volwassenen een kijkje. Onmiddellijk viel op dat het linker voorwiel niet helemaal mooi recht stond, maar in een lichte hoek naar buiten helde. Blijkbaar waren alle moeren losgekomen (eentje was zelfs afgebroken). Ze hadden nog maar een kwart draai nodig om het wiel volledig te lossen. Een grote ramp was op het nippertje vermeden.
Stel je even voor dat het wiel was losgeraakt op de autostrade tegen een vlotte 120km/u , met 4 kinderen en 3 volwassen in de wagen? Je mag er niet aan denken maar op dat moment kunnen enkele wielbouten het verschil maken tussen leven en dood.
Hoe kan een wiel nu zo maar lossen? De wielen waren 3 maanden geleden vervangen van winter naar zomer, waren de wielbouten toen niet goed vastgezet? Maar zou dit dan niet eerder gebeurt zijn? De garagist (misschien in dit geval niet de meest betrouwbare bron, gezien het feit dat hij de wielen had vervangen) en de man van de VAB waren alleszins allebei overtuigd dat dit niet de oorzaak kon zijn. Het kon bijna niet anders of er was geknoeid met de bouten volgens deze heren. Was er dan werkelijk kwaad opzet in het spel?
Onze vriend is leraar op een hogeschool en studenten kunnen soms impulsief reageren, zeker als ze vinden dat hun onrecht is aangedaan. Anderzijds is dit is toch geen gegronde reden om iemands leven in gevaar te brengen door zijn wagen te saboteren? En je zou toch denken dat studenten te verstandig zijn om zo te reageren. Of was het misschien weer een of andere moraalridder die persé wil bewijzen dat terreinwagens niet in ons verkeer thuis horen.
Hoe dan ook, we zullen het nooit te weten komen.
De nieuwsberichten over sabotage en geweldplegingen van mensen die daarmee hun standpunt willen duidelijk maken duiden wel op een angstaanjagende lage moraal van een aantal mensen in deze maatschappij. Hoe wil je nu opkomen voor een betere wereld als je zelf zo’n wandaden stelt?
In elke geval nemen wij de moraal van dit verhaal ernstig en zeggen we aan alle 4X4 – rijders: “controleer regelmatig je wielen voor je vertrekt.”.
Ik heb gisteren een zeer leuke trail gelopen in de buurt van Neufchateau aan de oevers van de semois. Trail du Tombeau du Chevalier . Deze trail is 52 km lang met een 1600 tal meter positief hoogteverschil. De weersomstandigheden waren perfect, niet te warm, rond de 20°, af en toe het zonnetje dat tussen de bomen kwam piepen. De start was beneden aan de Semois, onmiddellijk moest er stijl tegen de heuvel geklauterd worden. De opwarming was gebeurd, de wedstrijd kon beginnen. De eerste 10km waren niet te moeilijk waardoor het tempo reeds hoog lag. In vergelijking met Bouillon een heel stuk hoger, in iedergeval voor mij toch. De eerste bevoorrading was een beetje vlug, we hadden nog geen 10km gedaan. Bijgevolg heb ik deze dus maar overgeslaan. Water had ik nog genoeg bij. Na de eerste 10 km werd het terrein moeilijker, lange heuvels en snelle afdalingen wisselde zich af. Op km 25 was er een doorwading van de Semois waardoor de volgende 27 km met natte schoenen en sokken moesten worden afgelegd. Dit betekende “blaren” ! Het parcour liep steeds op en af rond de Semois, mooie single tracks met ook af en toe klauter partijen op handen en knieën. De tweede bevoorrading in de ruïnes van een oude burcht werd voorzien van een klein Afrikaans orkest. De sfeer zat er goed in. Ergens rond de 30 km ben ik in een snelle afdaling goed gevallen. Gelukkig was de ondergrond zacht en nadat het zand was afgeveegd, kon ik verder lopen. Ik heb nog enkele andere valpartijen gezien die minder zacht waren met bloedende knieën of handen tot gevolg. De ondergrond kon soms venijnige scherpe stenen hebben. Nog steeds kon ik een goed tempo lopen. Mijn benen waren niet te moe. Ik heb zelfs de laatste 10 km het tempo lichtjes kunnen verhogen. Gevolg 52 km in 5uur55. Voor mij een hele prestatie. Dames en heren van de organisatie, bedankt voor deze mooie trail en tot volgend jaar !!
Hi all,
Just a quick update today. I’ll post a review in a couple of days. I ran the Bouillonnante trail in Bouillon yesterday. It’s a difficult trail of about 55KM. See some more details of my garmin in Garmin connect
Bouillonnante by xplore4x4 at Garmin Connect – Details.
Het is al eventjes geleden dat ik nog wat gepost heb. Een 2tal weken geleden heb ik deelgenomen aan mijn eerste trail marathon "Le trail des bosses" in de streek van Nijvel.. Het was voor mij een prachtige maar zware uitdaging. Het is vooral moeilijk inschatten hoe je je tempo moet aanhouden. Het is niet zoals een normale weg marathon waar het parcour meestal qua inspanning amper veranderd. In een trail loop je steeds op een andere ondergrond. Het kan zowel een mooi en gemakkelijk bospad zijn als een stevig modderbad. Daarbij komt dan ook nog eens dat het hoogte verschil tijdens de wedstrijd beduidelijk zwaarder is.
Vooral in deze trail waren er 2 kleppers van heuvels waarvan de volgende foto getuige is. Er moesten zelfs koorden gespannen worden om boven te geraken. Hier was er uiteraard geen sprake van om in lichte looppas naar boven te lopen. 
. Naarmate de kilometers in de benen kruipen wordt het moeilijker en moeilijker om boven te geraken. De gewrichten beginnen pijn te doen en de krampen in de kuiten liggen op de loer.
Al bij al was deze eerste keer een ongelooflijke ervaring. De uiteindelijke 43km heb ik in 4uur en 50 min afgelegd waar ik bijzonder fier over ben. Dit smaakt naar meer. Ik heb me dan ook ingeschreven voor de "La Bouillonnante" in Bouillon. Deze trail heeft een afstand van 50km met in verschil in hoogte van 2500m !!
I posted a bunch of picture in the gallery. Check out http://xploreoverland.com/?page_id=5&album=1&gallery=3
I’ve got lot’s of pictures but these are the one’s I like the most. All pictures were taken in RAW with a Canon digital reflax camera.
Tags: Photography
Once and a while your are in a place where you gotta put on your running gear because the scenery is fantastic. That’s why I always carry along my running shoes with me. This time we were driving somewhere in the hills of the Atlas in Morocco. The crawling speed of the cars was about the same as my running pace, so I got out of the car and started to run even though it was only for about 10K. But still, at 2500m altitude, hot temperatures and with lots of steep hills a good training.
The nice thing about running in remote area’s such as the Atlas mountains is that the people here are not used to crazy people running while there are other means of transportation. People start clapping in their hands, kids run along for a while. It seems to me that even the dogs are more friendly. This is a great way of exploring another country.
So we were invited by a nice Berber family to stay and camp on their premises. Behind his little farm he had a flat area were we could pitch our tent. But before we started to build our camp and fire, the head of the family invited us to have some bread and tea in his house. This is one big lesson learned for all of us western people , this guy had almost nothing at all and still he shared his house, gave us food and tea. If you would ask me what moment would be the highlight of our expedition, this is it. This is what travelling is all about. Not only enjoying the nice views and the offroad experience but the connection with the local people.
That night which was the coldest night of the whole trip we all sat around the campfire together with the Berber and all his kids. I’m sure the little kids will not easily forget this wonderful evening. This was the first time foreigners camped on their land and with their healthy curiosity they absorbed all new experiences.
I can only ask other travelers to stop once and awhile in a village or at a farm and talk to the people and not just drive thru at high speed. Don’t be scared, they are from the same planet, you know.
Anyway, as this was our last campnight we gave away all our t-shirts, shoes, a shovel, all the stuff we normally throw away. They are ahead of a cold winter with a lot of snow and isolated in the mountains for a couple of months . At least we gave something in return for his hospitality.
Tags: 4x4 expedition, Morocco
We changed a little bit our plans and went first to the Gorges du Todra till Tamtattouchte were we took left to cross over towards the gorges du Dades. This track was very narrow and to our surprise we came across to 2 german trucks. We watched them a little bit. It’s hard work to navigate such a juge thing across such a narrow trail.
.jpg)
We continued this trail till the little village Msemrir where we head north on the trail along the gorges du dades. And what is the world a small place, somewhere in a small village where the road was too small for 2 cars to pass we came head on collision with a Landcruiser 80 from Belgium,…Gert Duson, friend, adventurer and organizer of several famous desert challenges. ( www.touareg-trail.be ) It’s good to see a familiar face in the middle of nowhere.
After this little intermezzo, we continued our route towards Agoudal where we took a small track west. After about an our we started to look after a place to camp but unfortunally there where absolute no flat area’s. We stopped at a well but Pieter and I decided to drive further to see if we could’t find anything better. After about 15min we came across a small farm, we looked at each other and decided to ask if we could camp behind his small farm where there was a flat area.
The farmer was more than happy to have us on his property. So we turned around and went to fetch the other. (Story to be continued)